آياتي براي 8 و 9 و 10 و 11 رمضان

	شريعت » خادم الرضا »	آياتي براي 8 و 9 و 10 و 11 رمضان
قَدْ خَسِرَ الَّذِينَ كَذَّبُواْ بِلِقَاء اللّهِ حَتَّي إِذَا جَاءتْهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً قَالُواْ يَا حَسْرَتَنَا عَلَي مَا فَرَّطْنَا فِيهَا وَهُمْ يَحْمِلُونَ أَوْزَارَهُمْ عَلَي ظُهُورِهِمْ أَلاَ سَاء مَا يَزِرُونَ ﴿ انعام / 31 ﴾ كساني كه لقاي الهي را دروغ انگاشتند قطعا زيان کردند تا آنگاه كه قيامت بناگاه بر آنان فرا رسد مي‏گويند اي دريغ بر ما بر آنچه در باره آن كوتاهي كرديم و آنان بار سنگين [گناهانشان] را به دوش مي‏كشند چه بد است باري كه مي‏كشند. يَا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَالإِنسِ أَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِّنكُمْ يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ آيَاتِي وَيُنذِرُونَكُمْ لِقَاء يَوْمِكُمْ هَذَا قَالُواْ شَهِدْنَا عَلَي أَنفُسِنَا وَغَرَّتْهُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَشَهِدُواْ عَلَي أَنفُسِهِمْ أَنَّهُمْ كَانُواْ كَافِرِينَ ﴿ انعام / 130 ﴾ اي گروه جن و انس آيا از ميان شما فرستادگاني براي شما نيامدند كه آيات مرا بر شما بخوانند و از ديدار اين روزتان به شما هشدار دهند گفتند ما به زيان خود گواهي دهيم [كه آري آمدند] و زندگي دنيا فريبشان داد و بر ضد خود گواهي دادند كه آنان كافر بوده‏اند. سَأَصْرِفُ عَنْ آيَاتِيَ الَّذِينَ يَتَكَبَّرُونَ فِي الأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَإِن يَرَوْاْ كُلَّ آيَةٍ لاَّ يُؤْمِنُواْ بِهَا وَإِن يَرَوْاْ سَبِيلَ الرُّشْدِ لاَ يَتَّخِذُوهُ سَبِيلاً وَإِن يَرَوْاْ سَبِيلَ الْغَيِّ يَتَّخِذُوهُ سَبِيلاً ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ كَذَّبُواْ بِآيَاتِنَا وَكَانُواْ عَنْهَا غَافِلِينَ ﴿ اعراف / 146 ﴾ به زودي كساني را كه در زمين بناحق تكبر مي‏ورزند از آياتم رويگردان سازم [به طوري كه] اگر هر نشانه‏اي را [از قدرت من] بنگرند بدان ايمان نياورند و اگر راه صواب را ببينند آن را برنگزينند و اگر راه گمراهي را ببينند آن را راه خود قرار دهند اين بدان سبب است كه آنان آيات ما را دروغ انگاشته و غفلت ورزيدند. وَإِمَّا يَنزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطَانِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللّهِ إِنَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ، إِنَّ الَّذِينَ اتَّقَواْ إِذَا مَسَّهُمْ طَائِفٌ مِّنَ الشَّيْطَانِ تَذَكَّرُواْ فَإِذَا هُم مُّبْصِرُونَ ﴿ اعراف / 201 و 202 ﴾ و اگر از شيطان وسوسه‏اي به تو رسد به خدا پناه ببر زيرا كه او شنواي داناست ، در حقيقت كساني كه [از خدا] پروا دارند چون وسوسه‏اي از جانب شيطان بديشان رسد [خدا را] به ياد آورند و بناگاه بينا شوند. يَا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءتْكُم مَّوْعِظَةٌ مِّن رَّبِّكُمْ وَشِفَاء لِّمَا فِي الصُّدُورِ وَهُدًي وَرَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِينَ ، قُلْ بِفَضْلِ اللّهِ وَبِرَحْمَتِهِ فَبِذَلِكَ فَلْيَفْرَحُواْ هُوَ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُونَ ﴿ يونس / 57و58 ﴾ اي مردم به يقين براي شما از جانب پروردگارتان اندرزي و درماني براي آنچه در سينه‏هاست و رهنمود و رحمتي براي گروندگان [به خدا] آمده است ، بگو به فضل و رحمت‏خداست كه [مؤمنان] بايد شاد شوند و اين از هر چه جمع ميکنند ، بهتر است. وَمَا كَانَ لِنَفْسٍ أَن تُؤْمِنَ إِلاَّ بِإِذْنِ اللّهِ وَيَجْعَلُ الرِّجْسَ عَلَي الَّذِينَ لاَ يَعْقِلُونَ ﴿ يونس / 100 ﴾ و هيچ كس را نرسد كه جز به اذن خدا ايمان بياورد و [خدا] پليدي را بر كساني كه تعقل نميکنند ، قرار مي‏دهد. وَإِن يَمْسَسْكَ اللّهُ بِضُرٍّ فَلاَ كَاشِفَ لَهُ إِلاَّ هُوَ وَإِن يُرِدْكَ بِخَيْرٍ فَلاَ رَآدَّ لِفَضْلِهِ يُصَيبُ بِهِ مَن يَشَاء مِنْ عِبَادِهِ وَهُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ ﴿ يونس / 107 ﴾ و اگر خدا به تو زياني برساند آن را برطرف‏كننده‏اي جز او نيست و اگر براي تو خيري بخواهد بخشش او را ردكننده‏اي نيست. آن را به هر كس از بندگانش كه بخواهد مي‏رساند و او آمرزنده مهربان است. يک نکته پيرامون قرآن : ابوبصير مي‏گويد : به حضرت باقر، عليه السّلام، عرض كردم ‏هرگاه قرآن را با صداي بلند مي‏خوانم شيطان نزدم مي‏آيد و مي‏گويد تو با اين كار نزد خانواده خود و مردم خودنمائي و ريا مي‏كني. حضرت فرمود : اي ‏ابا محمّد، با صوت و آواز متوسّط بخوان كه خانواده ات بشنوند و آوازت را در خواندن قرآن در گلو بچرخان، زيرا خداي عزّوجل آواز خوش را كه در گلو چرخانده شود دوست دارد. اصول كافي، ج 4، ص 420

 

 منبع:http://ala.myblog.ir/